Bastianus 1927

Knipsels

Naast ansichtkaarten vind ik het ook nog wel eens leuk om artikelen te verzamelen die in het verleden over Arcen verschenen zijn. Hier beneden staat een mooi voorbeeld.

De markt eind jaren '30.

Toeval bestaat niet...

In 1914, nu dus 103 jaar geleden, was een aantal mannen in Arcen gestationeerd om de grens te bewaken. Onze buurlanden worden geteisterd door de Eerste Wereldoorlog en Nederland doet zijn best om neutraal te blijven.

Een fotograaf arriveert in het dorp om, in een heel kleine oplage, wat foto's te maken die de mannen naar het thuisfront kunnen sturen. Op 17 oktober worden in Arcen twee kaarten op de post gedaan, de ene gaat naar Amersfoort, de ander naar familie in Duitsland.

Na 103 jaar komen beide kaarten weer terug in Arcen. Op de foto staat hetzelfde groepje jonge mannen en hetzelfde meisje.

Een verhaal over Arcen en de Schanstoren uit 1918

Onlangs kreeg in een boek uit 1918 waarin ook een stuk aan Arcen was gewijd. Hieronder staat een stukje dat gaat over de Schanstoren:

Stomp en stom staat er het brokstuk en spiegelt zijn rossen kop in het lichtblauwe Maaswater. Wie zal u vertellen wat het torenvormig bouwstuk was? Door zijn gaten volgt men de kronkelingen, die de rivier snijdt in het groene land. Geen steen des herdenkens is 't, maar een vergeten hoek. Doch door de oude brikken jaagt nog een fantastische felheid van brand en rooden hartstocht, en wie zijn oor legt aan het oude muurblok, voelt er nog de trillende harteklop van een veelbewogen tijd levendig. Leg er uw ziel te luisteren, zoo gij de echo der historie vernemen kunt in de stomme ruïnen van het heden. Van den trots der Oostenrijksche landvoogdes verhaalt ook dit ‘gebroken slot’, en van Mansfeld, den trots van Alva en den opvolger van Parma, - en van heel die brandende eeuw van bloed en passie, toen Philips II in zijn bevende vingeren de bloeiende erfenis zijns vaders verdorren zag.

Zeldzaamheden.

Toen ik begon met het verzamelen van Arcense ansichtkaarten, vond ik iedere week wel iets nieuws. De postbode liep onze deur plat en er waren dagen bij dat ik 3 of 4 enveloppen in de brievenbus kreeg. Die tijden zijn afgelopen. Het verzameltempo is fiks achteruit gegaan. Na 10 jaar heb ik de meest gangbare kaarten eigenlijk wel bij elkaar, als ik nu nog iets nieuws vind, dan is dat eigenlijk altijd wel een bijzonder exemplaar. Het is ironisch dat de zeldzame kaarten lang niet altijd mooi en stokoud zijn. Ik kom er steeds meer achter dat de zeldzame kaarten, de kaarten zijn die niet worden bewaard, vaak omdat ze gewoon lelijk zijn of omdat er niks bijzonders op staat.

Neem nou de twee onderstaande interieurkaarten van hotel 'De Oude Hoeve'. Wanneer je zoiets toegestuurd krijgt, dan heb je niet meteen de neiging om de kaarten netjes op te bergen voor het nageslacht.

Groeten uit de dertiger jaren.

Ik vraag me af of er nog meer versies van deze ansichtkaart zijn. Onderstaande kaart is in ieder geval een exemplaar uit een serie waarvan ik nog helemaal niks van in mijn verzameling had. De afbeeldingen zijn:

1- het begin van de Kerkstraat, 
2- de oude school aan de Wal 
3- de Schans met nog de oude smeedijzeren dorpspomp.