Aan 't veer naar Broekhuizen.

Tegenwoordig is het er een drukte van jewelste met terrasjes, een pannenkoekenhuis en bakken vol met fietsers die lekker het veerpont willen gebruiken om de Maas over te steken.

Zo'n 110 jaar geleden, op 10 augustus 1904 zag het er een stuk rustiger uit.

 

 

Aan de overkant lag het veerhuis/café van J. van Daalwyk. Op een kaart uit 1905 is dit wat duidelijker te zien.

 

Laeve de schutterij....

Zojuist heb ik van een knaapje aan de deur "Ein dueske poaseier" gekocht. Ik moet toegeven dat ik even vol verbazing heb gekeken toen ik me realiseerde dat ik door iemand van ons trotse gilde werd aangesproken in het Venloos.
Met heel veel moeite heb ik mijn chauvinistische preek in kunnen slikken en netjes 'iën döske poseier" afgerekend.
Onderstaand plaatje komt uit 1937, uit de tijd dat er door de Ârcese Jonggesellen nog Ârces werd gesproken.

De voetbalclub in november 1930.

Een artikeltje uit het weekblad 'Ons Zuiden'.

28 januari 1926

Op die datum schrijft Handrie Berghs, eigenaar van café Berghs op de Schans, een verlate nieuwjaarskaart aan familie in Rotterdam. Hij verontschuldigt zich voor het feit dat de kaart zo laat is. Ze hebben geen tijd gehad om kaarten te schrijven omdat ze last hebben gehad van hoog water. Maar liefst 8 dagen hebben ze boven moeten wonen terwijl er beneden in het café maar liefst 120 cm water stond.
Om het een en ander te verduidelijken stuurt hij een foto die van zijn café genomen is toen het water al aan het zakken was.
De troep die tegen de Schanstoren aan ligt is, volgens Berghs, een door de Maas aangespoelde keet.

 

Opvallend bij deze watersnoodkaarten is de uitstekende kwaliteit. Wanneer je ze vergelijkt met andere kaarten uit de jaren twintig, dan hebben ze veel meer pixels waardoor ze gemakkelijk uit te vergroten zijn:

 



Arcens' kerk in oorlogstijd.

De schilder A. Peters gaf in 1948 een serie ansichtkaarten uit. Een daarvan staat hieronder: Arcens' kerk in oorlogstijd.

 

Wat weinig mensen toen wisten is het feit dat onder de tegelvloer van de toren twee van de vier kerkklokken verborgen lagen. In de laatste fase van de oorlog werden veel klokken door de Duitsers gevorderd om te dienen als grondstof voor de oorlogsindustrie. Begin oktober 1944 besloten Joos Reivers ( mijn opa ), Bér Reivers ( zijn broer ), Piet Reutelingsperger en Antoon Lenssen de laatste klok die nog in de toren hing te redden: de zware St. Paulusklok uit 1681. Onder aan de toren werd eerst de tegelvloer verwijderd en daarna een diep gat gegraven. Met touwen en katrollen werd de klok voorzichtig naar beneden getakeld. Als eerste werd het al eerder verborgen kleine Sint Antoniusklokje in het gat verstopt. Daarna werd de grote Paulusklok daar overheen gestulpt. Vervolgens werd het gat dichtgemaakt en werden de tegels weer netjes teruggelegd!

Op de onderstaande foto is te zien hoe de twee andere klokken in oktober 1942 werden afgevoerd. Wonder boven wonder is de Onze Lieve vrouweklok in een schip terecht gekomen dat in de oorlog is gezonken. Hierdoor is het kleinste klokje uit 1681 uiteindelijk na de oorlog ook weer in Arcen terug gekomen.

Mariannhill.

Op 1 januari 1911 werd het landgoed "Klein Vink" eigendom van de paters van Mariannhill.

Vanuit een winters Walbeck (waar een telegraafkantoor lag) telegrafeerde een in een Afrikaanse mantel geklede pater Notker huiverend aan zijn medebroeders: "Vink gekocht". De medebroeders van Mariannhill, die zich dagelijks bij 40 graden het zweet van het voorhoofd wisten in Zuid Afrika, ontvingen het bericht met gejubel.

De naam "Klein Vink" is een verbastering van Klein ven of Klein Venneke.
De ijverig broeders startten al snel bouwen. De ansichtkaart hieronder is uit 1913.

 

Al snel werden er plannen gemaakt voor uitbreiding. De oorspronkelijke plannen waren niet mis!

 

 

Het gebouw dat er uiteindelijk kwam te staan was vele malen kleiner... Onderstaande kaart heeft gelopen in 1938.

 

 

Toch was het een imposant gebouw! Ik kan me nog herinneren dat we er langs kwamen als we met de school naar Klein Vink gingen voor het schoolzwemmen.

 

 

 

 



 

Het feest van de braadworst.

In de loop van de jaren zijn er vaak stukjes geschreven over het 'Arcense feest van de braadworst'. Onderstaand artikel is uit 1939.

 

 

 

Het volgende artikel is 30 jaar later geschreven, in 1969.